اينجاهواگرفته ودم كرده است،حتي دريچه هاهمه مسدود است

خوش نيست حال وروززمين اصلا،بوي درنگ حادثه مي آيد

درآسمان غبارپراكنده است،روي زمين زمينه اي ازدوداست

آوارخستگي ست كه مي بارد،ازشانه هاي اين شب سنگين دل

انگارروزگارهبوط شب،درعصرحاكميّت نمرود است

بوي فريب وفتنه فراگيراست،حتي هواي شهر نفس گيراست

يادم نرفته حرف پدرراگفت:تاروزگاربوده همين بوده است

ديريست رنگ و بوي صداقت نيست چيزي به نام عشق وارادت نيست

دل ها تباه حيله ونيرنگ است،افسوس!عشق،واژه مطروداست

من خواب ديده ام كه مي مانَد،اين روزگاروحشت ودلتنگي

فرداظهور عسق ووفاداري،فردابهارحضرت موعوداست